Kuşak farkı mı? O da ne?

En genci 30 en yaşlısı 82 yaşında olan 15 kişilik grubu pazar kahvaltısında bir masaya koyun... Herkesin birbirine tahammül edebileceği asgari sürede kahvaltı biter grup dağılır. Düşünün bir kere 82 yaşında anneanneniz ya da babaanneniz olmayan birisiyle ne konuşacaksınız? 60 yaşındaki amcaya "bu seçimler ne olacak" tan başka soracak bir şey var mı aklınızda? Ya da 60 yaşındaki teyzelerle sohbetinizde intenetteki yemek bloglarından bahsedebilir misiniz? Herkes için kaçış bahanesi olarak üstüne bir de yağmur yağarsa kesinlikle o kahvaltı masası yarım saat sonunda bomboş kalır değil mi?

Yanılıyorsunuz! Dün sabah Melike'nin bize veda bahanesiyle organize ettiği uzun kahvaltıda 30 yaşından 82 yaşına kadar 15 davetli vardı. Kahvaltının ilk dakikalarında başlayan sağanak şeklindeki yağmur açık havada bir araya gelmiş bu grubu dağıtmaya muvaffak olamadı. �?emsiyeler açıldı, kahvaltı şen kahkahalarla devam etti. Yemekten, filmlerden, kitaplardan, okul hatıralarından, Ankara'dan, seyahatlerden, benim gevezeliğimden, benden geveze olanlardan ve daha birçok konudan bahsedildi. Biraz da teknolojiden.

Gösterdiğim yazıyı ufaklığından dolayı okuyamayıp "kızım biz 60 yaşın üstündeyiz" diyen Emine teyze az sonra internet explorer'ın sitemdeki fotoğrafları göstermediğinden yakındı. Bunun üstüne 82 yaşındaki Müjgân teyzemiz bilgisayarının internete bağlanamadığından bahsetti. Galiba rahmetli Barış Manço "süper babaanne" derken benim tonton teyzelerimden bahsediyordu.

Gece yatarken aklıma nereden geldiğini bilmediğim şekilde şu şarkıyı mırıldanıyordum:

"Beraber yürüdük biz bu yollarda. Beraber ıslandık yağan yağmurda. Şimdi dinlediğim tüm şarkılarda, Bana her şey seni hatırlatıyor"

Bundan sonra Ankara ile alâkalı duyduğum herşey bana onları ve beraber geçirdiğimiz bu yılı hatırlatacak.