Görünüş Aldatabilir!
Bundan yıllar önceydi. Sanıyorum 10-12 yaşlarındaydım. Dedem pazardan gelmiş, aldığı meyveleri göstererek "size şeftali aldım, hergün yiyin" gibi şeyler söylüyordu. Gösterdiği şeylerden birisi yampiri yumpiri domateslerdi. Gülerek "Bunlar mı güzel? Daha kızarmamış bile. Pembe pembeler... Domates kırmızı olur. Olmamış şey yenir mi? Tadı bile kötüdür onun." dediğimi hatırlıyorum. Zavallı dedeciğimin "kızım bunlar çok güzel. Köylülerden aldım. Renkleri böyle bunların. Tadı şeker gibidir. Bir yesen hep ondan istersin" sözleriyle beni ikna etmeye çalıştığını da gülerek hatırlıyorum. Ertesi gün anneannem kahvaltıda olmamış, pembe renkli domatesleri yine Altınoluk köylülerinden aldıkları zeytinyağı ile sofraya koydu. Dedem yemek yesin diye gözünün içine baktığı çelimsiz bana "hadi kızım hatırım için bir lokma ye, daha iyi yüzersin" gibi şeyler söylüyordu. Kurtuluşumun olmadığını anladığım için en küçük parçayı seçip ağzıma attım. Hiç beklediğim gibi değildi. O eciş bücüş pembe yeşil domates belki de o güne kadar yediğim en lezzetli domatesti. Halâ inat eden kardeşime dönüp "Ye ye.. Çok süpermiş." dedim. O günden sonra elimde elma yer gibi pembe domateslerle görüldüğüm çok olmuştur. Pazardan dönen dedem bazen "bu hafta domates yokmuş" dediğinde ciddi olarak üzülürdüm. Yıllar geçti. Ben eskisi kadar Altınoluk'a gidemez oldum. Dedem göçtü gitti. Pembe domates de hatıralara gömüldü.
Bir gün tozlu raflardan şimdi beni güldüren bu hatıraları indiren Tansuğlar ile tanıştım. Pembe Domates diye bir blog kurmuşlardı. Balkonlarında yetiştirdikleri pembe domateslerle ilgili maceralarını paylaşıyorlardı. Pembe domates blogu gelen ilgi ve benim gibi balkonumda ben de bu işi yapabilir miyim diyenlerin sayısındaki artışla bir ağa dönüştü. Şimdi Tansuğlar benim gibi acemi isteklilerle tohumlarını ve bilgilerini paylaşıyor. Böylece kaybolmaya yüz tutan pembe domates balkonlarda yeniden hayat buluyor.
Fotoğraflarda gördüğünüz tohumlar dün elime geçti. Bu yaz sonuna doğru başarılı olursam kendi pembe domateslerimi kahvaltıda dedemin cenazesinden dönerken Altınoluk'tan getirdiğim zeytinyağı ile kahvaltıda yiyeceğim.
Bu uzun ve sabır isteyen işte lütfen bana şans dileyin. Tohumlarım domates olsun ve ben de gelecek yıl tohumlarımı isteyenlerle paylaşabileyim...
