Sufi'nin Gözleri

Sûfî 7,5 aylıkken 7,5 numara hipermetrop olduğunu öğrendiğim günü daha dün gibi hatırlıyorum. O zaman nasıl gözlük taktıracağım, ne kadar sürecek, iyileşecek mi, parkta, okulda diğer çocuklar ne yapacak gibi yüzlerce soru kafamda dolanıyordu.

Sûfî gözlük takmaya başlayalı neredeyse 2 yıl oldu. Arada yaklaşık 1 yıl gözlük takmadığı süre oldu. Yani toplamda 1 yıl gözlük taktı. Bakın gözlük hikayemiz şöyle gerçekleşti.

İlk 7 ay sorunsuz şekilde gözlük takan çocuk birden bire gözlüğü çıkartıp atmaya başladı. Gözlüğü gözünde tutmak imkansız hale geldi. Ben ve çevremdekiler sürekli gözlüğü kontrol eder hale geldik. Bir gün Cadde'de bebek arabasıyla gezinirken çıkarttığı gözlükleri gözüne takıp yolumuza devam ettik. Ben diyeyim 10 adım siz deyin 15 adım sonra eğilip bir şey sormak istediğimde gözlükler yine yoktu. Ama bu defa toptan yok olmuştu. O 15 adımlık yolu belki 50 defa üç kişi aradık taradık ama o güzelim gözlükler yer yarılıp içine girmişti.

Hemen o zamanki göz doktorumuzu arayıp durumu anlattım. Tüm randevuları 1 hafta boyunca dolu olmasına rağmen bebeği tekrar gözlük taktırmaya alıştırmak zor olacağından bizi sabah ilk iş göreceğini söyledi. Ertesi sabah gittiğimizde bizi büyük bir sürpriz bekliyordu. 7,5 numara olan gözleri 3,5 numaraya gerilemişti. Gözlüğü o yüzden takmak istemiyorudu. Yeni bir gözlük numarası yazarken 'çok zorlamayın takmak istemiyorsa takmasın, artık çok şart değil. 6 ayda bir kontrol edelim' dediğini duyan Sûfî'ye bir daha gözlük taktırmak mümkün olmadı.

Geçtiğimiz ağustos ayında yemek yerken ve özellikle lego oynarken Sûfî'nin gözleri kaymaya başladı. Kaymaların başlaması gözlük kullanmayı bırakmasından yaklaşık 11 ay sonraya tekabül ediyor. Haliyle hemen doktora götürdük. Gözlerinde yarım derecelik düzelme daha olmuştu. Ama kontrol etmekte zorlanıyordu ve 2 yaşını geçtiği için iyileşme süreci yavaşlamıştı. Yeni doktorumuz tekrar gözlük kullanması gerektiğini söylediğinde 'gözlüğe nasıl alışacak sorusu' kafamın içinde cirit atıyordu. Üstelik artık çok daha hareketliydi. Tırmanmadığı yer yoktu.

Doktorumuz gözlüğü bir saat içinde yaptırıp, gözünde ilaç varken takmamızı tavsiye etti. Bir de Sûfî'yi karşısına oturtup ciddi bir şekilde ona 'küçük bey uyanır uyanmaz gözlüklerini takacaksın ve hiç çıkartmayacaksın, anlaştık mı!' dedi. Daha kapıdan çıkarken 'gözlüklerim nerede' diye soruyordu.

Hemen gözlükçümüze gidip, bir asil bir de yedek olmak üzere iki yeni gözlük aldık. İkisini de Sûfî seçti. O günden beri 4 aydır hiç çıkarmadan kirli, temiz demeden uyanır uyanmaz takıyor, yatana kadar da çıkarmıyordu. Hatta çıkartmak isteyen çocuklara kızıp, hemen kaçmaya çalışıyordu. Lakin son bir haftadır gözlük yine gözünde durmaz oldu. Eski tecrübemize dayanarak koşturarak bugün doktora gittik. Ve güzel haberi aldık. Sûfî'nin gözlerinden biri 2 diğeri 1,75'e gerilemişti. O yüzden gözlük takmak istemiyordu. Bundan sonra gerilemenin daha yavaş olacağını, ama düzenli takmanın çok faydalı olduğunu söyledi.

İşte böyle... 2 yıldır devam eden Sûfî'nin gözlük macerası böyle. Bir kaç yıl daha devam edecek gibi.