Kuğu Gölü

Mart ayının ortalarından beri 16 yıl aradan sonra tekrar gösterilen “Kuğu Gölü”ne gitmeye çalışıyorduk. Ayda yalnızca 2 gösteri yapılan baleye bilet bulmak pek mümkün değil. Evin en işlek yerinde Ankara Devlet Opera ve Balesi’nin broşürü her gün bana bilet almayı hatırlatıyordu. Bir defa Opera binasına kadar gittiğimde 09.30’da satışa sunulan biletin benim oraya varış saatim olan 11.00’da kalmadığını öğrendiğimde o kadar şaşırıp üzüldüm ki gişedeki memur “10 gün sonra yenisi satışta çıkacak. Çok erken saatte gelirseniz alabilirsiniz. Ya da internetten yine aynı saatlerde alın” diyerek beni teskin etti. Hemen orada cep telefonumun ajandasına “Kuğu Gölü’ne bilet alınacak” diye not düştüm. 10 gün sonra o saatlerde dışarıda yürürken telefonumun mesajını yine üzüntü ile okudum. Mesajı evde olacağım saate ayarlayıp işime devam ettim. Eve geldiğimde yeni gösterimin biletlerinin ne zaman satışa çıkacağını hesaplayıp hatırlatma mesajını o güne ayarladım.

Bundan 17 gün önce sabah saatlerinde telefonum beni “Kuğu Gölü’ne bilet al” diye uyardığında bir yandan çay içip, bir yandan kek yapıyordum. Bütün işleri bir yana bırakıp bilgisayarın başına oturdum. Gerekli olan kredi artımı hazırladım. Biletin satışa sunulduğu ana kadar sayfayı sürekli yenileyerek bekledim. Bilet satışa sunulduktan 4–5 dakika sonra seçtiğim koltukları almak için kart numaramı girmeye çalışırken onlar satıldı. Hemen yeni iki tane seçip zaten yazmış olduğum numaramı onayladım. Bu işlemlerden 15 dakika sonra gösteriye yer kalmamıştı. Bütün günü çok büyük bir şey becermiş komutan edasıyla geçirdiğimi söylemeliyim.

Çarşamba sabahı ilk defa baleye gidecek olmanın heyecanı ile uyandım. Bütün gün evin içinde balerin edası ile kuğu gibi süzülüp durdum. Eşimin işe gitmeden önce “Sıkılmamak için hem Kuğu Gölü hem de bale hakkında biraz araştırma yap” tavsiyesini dinleyip internet başında konu hakkında bol bol yazı okudum. Å?u sıralar üzerimdeki romantik havaya uygun olduğunu öğrendiğimde daha da mutlu oldum. Boyut Yayınlarının sayfasından indirdiğim video “Eyvah akşama sıkılacak mıyım” dememe neden olsa da pek aldırış etmemeye çalıştım. Ä°lk operaya gittiğim gün de böyle karışık duygular hissetmiştim. Ondan sonra gittiğim operalarda ise bunu da sevecek miyim duygusu daha baskın olmuştu.

Saat 19.45’te Ulus’taki Opera binasının kapısından içeri girdik. Kendimize bir broşür satın alıp yerimize geçtik. Müzik başlayana kadar ben bütün gün okuduklarımı eşime bir bir anlattım. Saat 20.00’da üç saatlik masal başladı. Tamamını büyük bir heyecan ve zevkle seyrettim.

Bizim gittiğimiz gösteride Odette / Odile rolünü Özge Başaran, Prens Siegfired rolünü ise Bahri Gürcan canlandırıyordu. Benden daha zayıf hatta “0 beden” olduğunu düşündüğüm Özge Başaran’ın dansının estetiği, hareketlerinin güzelliği hakkında bir şeyler söyleyebilmem imkânsız.

Tek problem havalandırması olmayan salonun gittikçe ısınmasıydı. Aralarda açılan pencerelerden gelen o azıcık hava bile insanı ferahlatıyordu. Eğer fırsatınız olursa mutlaka seyretmeniz gerektiğine inandığım bir eser. İnanın o tanıdık müziği ile sizi sarıp sarmalayacak.