Holigan

İçinde futbol olup da bu kadar etkileyici olacağına bir türlü inanamadığım film.

Bayramın son günü İstanbul'dan arkadaşlarımız geldi. Akşam yemeğinde ki sohbetimiz esnasında film seyretmeye karar verdik. Tabi erkek ağırlıklı grubumuzun isteği üzerine bir futbol filmi olan Green Street Hooligans'a karar verildi. Her ne kadar burun kıvırmış olsam da 109 dakika boyunca bir kere çay koymak için yerimden kalktım. Onda da jet hızına yakın hareket ettiğimi söylemeliyim.

Harvard'da gazetecilik okurken son senesinde atılan Matt'in İngiltere'ye gidişini, West Ham United taraftarları arasına katılışını ve taraftar grubunun başkanı Pete'in hazin hikayesini izilyorsunuz.

Bilindiği gibi futbol ve İngiltere denildiğinde akla ilk gelen şey Beckham ve holiganlar oluyor. Film boyunca süre giden kavga ve dövüşe inanamıyorsunuz. İnsanların neden ve niçin kavga ettiklerine anlam veremiyorsunuz. Tek bildiğiniz müziklerin sizi de yerinizden fırlatacak, bir yumruk da size attırtmak istetecek kadar etkileyici olması. Görüntü açıları o kadar değişik, sahneler o kadar fotoğrafik ki filmi salonunuzda canlı kılıyor.

Filmden sonra konuştuğumuz ilk şey yarın Fenerbahçe Galatasaray maçı olsa bu görüntülerin benzerlerini rahatlıkla Kadıköy ya da Mecidiyeköy sokakalarında görecek olmamız oldu.

Bu kadar fanatik futbol tutkunu olmasına rağmen Türkiye'de sinemalarda oynatılmamış olan bu filmden alınacak çok büyük dersler var. En azından bir televizyon kanalının derbilerden önce bu filmi göstermesinin taraftarlar üzerinde büyük etkisi olacağı kanaatindeyim.

Bu arada sokak aralarında kavga edenlerin futbolu unuttukları gibi filme futbol sahnesi koymayı unutmuşlar.