Beddua Etme!

Bilmem siz de çocukken 'bad dua etme, good dua et' diye espiri yapar mıydınız? Şu saçma sapan espiriyi defalarca yapıp, her seferinde de güldüğümüzü hatırlıyorum.

Yıllar geçtikçe aslında ne derin, ne kadar güzel bir laf ettiğimizi düşünür oldum. Kötülük için dua etme. Hep iyi ve güzel şeyler için dua et.

Çocuk sahibi olanlar onlarca, yüzlerce defa 'ağlamadan, güzellikle istersen konuyu düşünebiliriz.' demiştir herhalde. Bilerek ya da bilmeyerek yine güzellikle talep etmeye iyi bir örnek.

Geçtiğimiz günlerde okuduğum bir kitapta şu satırlar geçiyordu:

[blockquote align="center" style="style6"]Her şey güzeldir, fenalık iyiliğin bir derecesidir. Pis ve fena görünen şeyler de iyi ve faydalıymış. Bir ev için bir billur bardak ne kadar lazımsa, çöp tenekesi, yerleri silen bir paçavra da o kadar lazımdır. Birliğe yetişemeyen göz, bunu böyle göremez.[/blockquote]

Bu satırları okuduğumda ne kadar, kötü, pis, fena, çirkin dediğim şey varsa gözümün önünden geçti. Birliği, bütünü görmek mümkün müydü? Görünenin ardındakini bilmek? Bu düşünceler beni daha önce paylaştığım 'Hızır ile İlyas'ın hikayesine' götürdü. Tabiri caizse koskoca peygamber isyan etmişti, biz mi etmeyecektik.

Son zamanlarda kafamı nereye çevirsem, dünyanın her yerinde sürekli; 'birileri, bir yerler, bir şeyler,' kahrolsun dendiğini görüyorum. Ve dünya gittikçe kötülükle doluyor. İster Allah'a inan, ister karmaya ya da istersen bambaşka bir şeye. Sen birileri için iyilik istersen, senin için de onun için de iyilik olur, kötülük istersen kötülük olur...

O yüzden belki de kahrolsun ba(ğ)zı şeyler yerine, dünya iyilikle dolsun diye dua etmek gerçekten ilaçtır.

[blockquote align="center" style="style6"]Dünyayı güzellik kurtaracak, bir insanı sevmekle başlayacak her şey.[/blockquote]