Artık Yazıyorum
2003 sonbaharında Kubbealtı Akademisinde bir kurs açıldığını öğrendim. "Artık Yazıyorum - Yazı Atölyesi" O güne kadar yazı yazmıyor değildim. Ama bazı şeylerin bir tekniği olduğu ve bunları bilmediğim için zorluk çektiğimin farkındaydım. Kısacası ilaç gibi geleceğini düşündüğüm bu kursa hemen kaydımı yaptırdım.
İlk günden son güne kadar hep yazdık. Derslerde yazdık, evde yazdık... Yazının günlük hayatımızın bir parçası olduğunu anlayana kadar hep yazdık. Ama sadece yazmadık... Okuduk, konuştuk, tartıştık. Okumanın, bakmanın dinlemenin yazılar üstündeki etkisini öğrendik. Bakış açılarını, yazım tekniklerini, kelimeleri öğrendik. Derslerde oyunlar oynayıp, yazdıklarımızı okuyup güldük. Kâh konuları kendimiz seçtik, kâh hocalarımız verdi, kâh kuradan şansımıza ne çıkarsa onu yazdık. Bazen dinlediğimiz müziği yazdık, bazen okuduğumuz kitabı yazdık, bazen gördüğümüz bir eseri yazdık,... Kimi zaman yazılarını zevkle okuduğumuz yazarlarla konuşma fırsatını yakaladık. Onların nasıl yazdıklarını dinledik.
Son gün, ilk yazdığım ile son yazdığım arasında mukayese yapmak maksadıyla her ikisini de okuduğumda farkı görüp şaşmamak elimden gelmedi. Bu farkı yaratanlar ekip çalışması nediri bilen, hoca olmanın yanı sıra iyi birer arkadaş, abla, abi olan, aklıma takılan her konuda mezuniyetimin üzerinden 3 sene geçmesine rağmen halâ yardım eden, yazdıklarımı okuyan, eleştiren, beğenen Dr. Fahrünnisa Bilecik, Dr. Murat Aşıcı, Dr. Nevnihal Bayar, Aliye Aren, Seval Yardım.
Duydum ki bu senenin kursu geçtiğimiz hafta başlamış. Eğer yazmaya ilginiz varsa başlamak için geç kalmış değilsiniz.
Not
- Arada hatalar yapıyorsam bilin ki bu benim derslerde yazmaktan çok konuşmamdan kaynaklanıyor. Bu konuda Nevnihal hocamdan çok fırça yemişliğim vardır.
