Akıp Giden Zaman...
İlkokula başlayıp, ayları, yılları öğrendiğimizde yaptığımız bir sohbet aklımdan hiç çıkmıyor. 2000 yılında neler olacak acaba konulu konuşmayı düşündükçe halâ gülümsüyorum. Çocukluk aklıyla 17 yıl sonra olacakları hayal ediyorduk. Bir kere ben 2000 yılında 24 yaşında olacaktım. Çoğumuz evlenmiş olacağımıza emindik. Hatta üzerinden bir veya iki çocuk sahibi olacak kadar da vakit geçmiş olacaktı. Evimizde mutlaka işlere yardımcı olan bir robot bulunacaktı. Tatil için uzaya gidebileceğimize de gönülden inanıyordum. En net hatırladıklarım bunlar.
[blockquote align="left" style="style2"]Hayaller gördüklerimizle sınırlı...[/blockquote]
Milenyuma girerken bir arkadaşımızın evinde ayaklarımızı uzatmış dvd seyrediyorduk. Herkes 2000 yılına ait hayallerinden bahsetti. İlginç olanı kimsenin geleceği nokta ile ilgili doğru çıkan bir tahmini olmamasıydı. Gerçekleşen tek şey 24 yaşında olmamdı. Üniversiteyi bitirmiş. İyi bir şirkette işe başlamıştım. Çocuk sahibi olmayı bırakın evlenmeyi bile düşünmüyordum. Honda ilk insansı robot Asimo'yu daha halka tanıtmamıştı ki bizim ev işlerine yardımcı robotumuz olsun? Uzaya araştırma için gitmek bile lüksken, tatil tam bir hayaldi.
Sanki zaman her geçen yıl daha da hızlanıyormuş gibi. Milenyuma gireli 11 yıl oldu. Hatta birkaç gün sonra takvimler 2012'yi göstermeye başlayacak. 7 yaşında hayal ettiğim şeyler 28 yıl sonra gerçek oldu...
2011 yılının tam ortasında iki kişilik ailemiz 3 kişi oldu. Zaman Sûfî'nin gelişiyle daha da hızlandı. Sanki dün doğmuş gibi hissederken bugün tam 6 aylık oldu. Renkli sandığımız hayatımıza her gün başka tonlar, başka hareketler ve başka sesler ekleniyor. Zaman hiç geçmesin, her anı doya doya yaşayayım, her gülücüğü içime sindirip, süt kokusunu derince soluyayım istiyorum. Heraklitos'un sözü tam da bu günleri tanımlıyor. 'Zaman suya benzer. Bir yıkandığımız suda bir daha yıkanamayız.' Sûfî ile hayat suya benziyor. Hayatım onun ilklerini avlamakla geçiyor. İlk gülüşü, ilk hecesi, ilk dönüşü, ilk dişi... Zamanı geri alıp o ilkleri tekrar tekrar yaşamak mümkün değil. Ama içinde bulunulan dakikanın kıymetini bilmek mümkün. [blockquote align="center" style="style2"]Sûfî ile hayat suya benziyor. Hayatım onun ilklerini avlamakla geçiyor.[/blockquote] 2012 yılına girerken ev işlerine yardımcı olan bir değil birden çok robotumun olmasını da göz ardı etmeyelim. Henüz öğrenme aşamasındalar. Kendiliğinden yapamıyorlar ama bana çok yardımcı oldukları kesin. Evet evet, küçük ev aletlerinden bahsediyorum. Bu yazıyı gelecek hafta aya tatile gidiyoruz diye noktalamayı isterdim ama şimdilik o kısmı biraz hayal..
