Abla Kardeş Günü

Dört yılda bir kutlanan abla kardeş günlerinden haberiniz var mıydı? Benim yakın zamana kadar yoktu. Ne zaman Deniz ve Bengi ile tanıştım, onların icat ettikleri bu günü öğrendim.

Ben de bir ablayım. Ablalığın zor zanaat olduğunu bilenlerdenim. Gerçekten zordur. Çoğunlukla keşke kardeş olsaydım derim. Ama ablalığın prestiji de ayrıdır.

Kardeşimle geçen yılki Ankara maceramıza kadar hiç ama hiç ayrı kalmamamıştık. Bütün ısrarlarımıza rağmen bizi bir kere bile ziyarete gelmedi. Birbirimize yazdığımız duygusal mektuplarımız da dolayısı ile yok. Çoğunlukla birbirimizle didişir, kavga ederiz. Ama nasıl oluyorsa o kavgaların sonuna geldiğimizde neden başladığını hiç hatırlayamayız.

Geçirdiği rahatsızlık nedeniyle işine yakın ve sigara içilmeyen bir eve ihtiyacı olduğundan son dört aydır bizde yaşıyor. İnanılmaz ama bu süre içinde neredeyse hiç kavga etmedik. Büyüyor muyuz ne? Hiç beklemediğim şekilde ev işlerine yardım edip beni şaşırttığını da ilave edeyim.

Bol kavgalı günlerimiz olsa da ''iyi ki kardeşim var'' dediğim çok oluyor. Umarım o da benim bütün huysuzluklarıma rağmen böyle düşünüyordur.

*Çizim çok sevgili Bengi'ye aittir.