23 Nisan Çocuk Bayramı
Artık çocuk değiliz ama yine de bizim de bayramımız kutlu olsun.
Çocukken en çok istediğim şey 23 Nisan'da gelen yabancı çocuklardan birisinin bizde kalmasıydı. Her sene TRT'de Halit Kıvanç'ın sunduğu galayı seyrederdim.
Çocukların yanlarında kaldıkları ailelerle diyaloglarını hayal ederdim. Nereli olursa olsun hiç fark etmezdi. Sadece gelsin, bizde kalsın. Belki sonra ben de onlara kalmaya giderdim.
Onlara kalmaya gitme konusunu düşündüğümde hayal ettiğim şey Afrikalı bir yerlinin çalılardan yapılmış kulübesi olurdu. Galiba durup dururken bir yerli kulübesinde kalınamayacağının bildiğim ve Avrupa ülkelerinde yaşayanların bizden farklı olmadıklarını düşündüğüm içindi.
Bize kalmaya gelse hediye olarak ne alacağımı düşünürdüm. Tabi bu düşünceler de ülkelere göre değişirdi.
Tabi bu hayallarimin hiç olamayacağını bilir ve üzülürdüm. Çünkü çocuklar sadece Ankara'ya ve İstanbul'a gidiyorlardı. Oysa ki biz Bursa'da oturuyorduk.
Neyse şimdi İstanbuldayım. Belki bir gün benim çocuklarımla arkadaş olabilecek bir misafiri ağırlama şansım olur. Kim bilir?
