Sûfî

Sûfî i. (Ar. şūf ¨yün¨ ve nispet eki -i ile sûfî)

1. Tasavvufa inanan, tasavvuf ehli kimse, derviş, mutasavvıf Bişr b. Hâris, "Sûfȋ, Allah için kalbini saf hale getirmiş olan zattır." demiştir (Taarut Terc.). Gönül âyînesin sûfȋ eğer eder isen sâfî Açılır sana bir kapı ayân olur cemâlullah (ilahî) Şu halde dinin îmân ve ahlakla, yani derûnî tarafıyla uğraşmak ve onların bekçiliğini yapmak işi sûfîlere aittir. (Erol Güngör)
2. eski.Sofu Ki sofî "lâ"dan dem urur, ben her dem "illâ hû" derim (Akşemseddin). Sakın katre sanma ey sôfî - sıfat Hadd ü pâyânı yok deryâdır gönül (Erzurumlu Emrah)