Misâfir

MİSÂFİR - MÜSÂFİR i. (Ar. sefer > musāferet 'bir yerden bir yere gitmek, yolculuk etmek'ten musāfir yolcu) [kelimenin 1. anlamı Türkçe'de ortaya çıkmıştır.]

1. Görüşme, ziyâret vb. amaçlarla birinin evine veya bir yer gelen ve geçici olarak kalan kimse, konuk, mihman: İki günden beri orada misafirdi. Reşat Nur Güntekin Bir gece misafirim olsan yeter Dolar odama lavanta kokusu Cahit Sıtkı Tarancı Misafir Tanrı'nın gönderdiği bir nimettir. Ona ne kadar saygı ve sevgi gösterilirse o kadar sevap kazanılır. Malik Aksel
2. Yolculuk yapan, yolculuğa, seyahate çıkan kimse, yolcu: Bedava sofraya düştün mü hoş geçer ramazan Misafirim diye insan mukim olur bazan Mehmet Akif Ersoy
3. din. Seferi olan kimse, yolcu.
4. halk ağzı. tıp. Gözün saydam tabakasında meydana gelen beyaz leke, ak benek: Cebinden bir pertavsız çıkarır, misafirli gözü küçültüp öbürünü büyültür Hüseyin Rahmi Gürpınar