Lutfen

LUTFEN - LÜTFEN zf. (Ar. lutf'un tekvinli şekli lutfen)

1. Bir lutuf olarak, lutuf göstererek [kelimenin asıl anlamı bu ise de günümüzde az kullanılmaktadır.] "Ben bu bunu lutfen yapıyorum." "Çocuğu lutfen affetti." Kendisine hediye ettiği kurdelayı lutfen çıkarmasını ricâ etmişti (Ahmet Hamdi Tanpınar)
2. Birinden bir şey istenirken nezâket sözü olarak kullanılır: (Süleyman Nazif'in) Abdülhak Å?inâsi'nin titizliği için söylediği "Garson, lutfen suyu da yıkayınız" sözü bu kebapçı'da geçer (Ahmet Hamdi Tanpınar). Yemekten sonra öğrencileri bahçede toplayınız lutfen Tarık Buğra.
3. Gönülsüz yapılan işlerde sitem ve kinâye yollu kullanılır: "Nihâyet lutfen bir cevap verebildin."