ÇİLEK i (<çiğelek) [Türkiye Türkçesi'nde ortaya çıkan ve kökü tartışmalı olan kelime Farsça ve Arapça'ya da geçmiştir.]
- Gülgillerden, beyaz çiçekli, yabânî olarak üreyen veya aynı adı taşıyan yemişi için özellikle yetiştirilen, sürüngen, çok yıllık otsu bitki: Meğer benim geldiğim yer çilek tarlası tarafı imiş (Ahmet Rasim).
- Bu bitkinin kırmızı veya pembe, etli, güzel kokulu, lezzetli, çiğ veya reçel yapılarak yenen meyvesi: "Osmanlı çileği." "Arnavutköy çileği." "Ereğli çileği." "Frenk çileği." Çilek pembeliğinde aydınlık ferah bir ağız (Refik Halit Karay).
