BÜRYAN

BÜRYAN - BÄ°RYAN(Fars. Biryān) Kebap, püryan: Lebrein şekerdir kaşların keman / Sşına düşeli bu ciğer büryan (Gevherî) Büryan (Biryan) etmek: Kebap etmek, kavurmak, yakmak: Cûş edip seylâb-ı eşkin dembedem akmaktadır / Nâr-ı hasret bağrını büryân edp yakmaktadır (Âşık Ömer). Âh ol meh ciğerim dağladı hasret oduna / Tutayım ki ede büryan elimden ne gelir (Osman Å?ems). Büryan (Biryan) olmak: Kebap olmak, kavrulmak, yanmak: Zâti'ye derd ile âh ettirme yoksa ey güneş / Çarh-ı tennûrunda Sevr ile Hamel biryân olur (Zâti). Eyyâm-ı visâle yetti hicran / Vaki oldu ciğerler oldu büryan (Fuzûlî). Karac'oğlan der ki olduğu yerde / Ciğer büryan olur gördüğü yerde (Karacaoğlan).