Ãocuk doÄurmuÅ olan kadın, ana: Ben girmeden hayâtı Åafaklandıran çaÄa / Bir sonbaharda anneme gömdük o topraÄa (Yahya Kemal Beyatlı).
Anne yerine konan veya öyle imiÅ gibi kendisine saygı gösterilen yaÅça büyük kadın.
Kadın isimlerinden sonra kullanılan ve saygı ifâde eden unvan sözü.
Genellikle halk arasında yaÅlı kadınlar için kullanılan hitap sözü.
sıf. mec. Bir Åeyin meydana gelmesine sebep olan: Duymaz bu anda taÅ gibi kalbinde bir sızı / Fark etmez anne toprak ölüm mâcerâmızı (Yahya Kemal Beyatlı). Å?âirler, lisânı sözden çok ses hâline koyabilsinler ve bunu anne tabiattan yükselen hâline koyabilsinler ve bunu anne tabiattan yükselen sesler hâlinde duyabilsinler (Nihad Sami Banarlı).
Kelimenin aslı olan ana Åekliyle yapılan deyimlerin bir kısmı anne Åekliyle de kullanılmaktadır: Anne baba bir / Anne bir / Anne kokusu / Anne kucaÄı / Anne olmak / Anne tarafı / Anne yarısı / Anneler neler doÄurmuÅ / Annen güzel mi? / Anneni karnında dokuz ay nasıl bekledin? / Annesi kılıklı / Annesi yerinde / Annesine bak kızını al / Annesinin kızı...
ANNEANNEbirl. i. (Anneanne olmak: Kızdan torun sâhibi olmak.
ANNELÄ°Ki. Anne olma durumu ve sıfatı: "Annelik ona çok yakıÅmıÅ." "Annelik deÄil mi, evlâdına toz kondurmuyor." Birden bire bütün anneliÄini unutmuÅ gözlerle yüzüme baktı (Yusuf Ziya Ortaç).