P.B.O. - Beethoven 9.Senfoni

Klasik müziğin en seçkin eserlerinden biri olan Beethoven'ın 9. Senfonisi'ni bir de Philharmonia Baroque Orchestra yorumuyla dinleyin.

9. Senfoniyi dinlediğimde öncelikle orta okul yıllarına, müzik dersine gidiyorum. Kırmızı flütümle çalmaya çalıştığım ama bir türlü parmaklarımı doğru dürüst kapayamadığım anları hatırlıyorum. Hepimizin aşina olduğu parçanın ilk notaları halâ hafızamda: la la si do do si la sol....

Sonra aklıma çok daha etkileyici bir şey geliyor. Bir film: Ölümsüz Sevgili - Immortal Beloved. Gary Oldman'ın Beethoven rolüyle efsaneleştiği filmde beni en çok etkileyen bölümlerden birisiydi 9. Senfoni. Küçük Beethoven'ın babasından dayak yememek uğruna gece yarısı evden kaçtığı sahnede müziğin şiirselliği yıldızların şiirselliğine karışmıştı. Hüzün kavramının ise -Hilmi Yavuz'un deyimiyle- insana en çok yakıştığı ve belki de en çok anlaşıldığı anlardan biri yaşanıyordu bu sahnede. (Filmden alınmış aşağıdaki videonun özellikle 02:40'dan sonrasına dikkat).

1770'de Almanya’nın Bonn kentinde doğan Beethoven, 13 yaşında yaptığı beste ile hocası Mozart’ın gözüne girmiş, en sevdiği öğrencisi olmuştur. Yaşamının son yıllarında ise aile içi nedenlerle büyük sıkıntılar yaşamış ve işitme güçlüğü çekmeye başlamıştır. Onun 3. ve 5. senfonisi gibi en ünlü senfonilerinden biri olan 9. Senfoni Avrupa Birliği'nin resmi marşı olarak seçilmiştir. Beethoven bu eseri ölümünden 3 yıl kadar önce tamamen sağırken bestelemiş ve dolayısıyla icrasını hiç bir zaman duyamamıştır.

9. Senfoni'de koronun okuduğu sözler ünlü Alman şairi Schiller'in "Ode to Joy" (Neşeye Övgü) eserinden alınmıştır. Beethoven'ın bu eserine "Özgürlüğe Övgü" adını vermek istediği ama politik nedenlerle daha yumuşak olan şimdiki adını koymak zorunda kaldığı söylenir. Klasik müzikle aranız hiç yoksa bile en azından bu parçayı (yukarıdaki albümde 5.parçayı) başından sonuna kadar dinleyin. Notalarla anlatılanın aslında daha çok "Özgürlüğe Övgü" olduğunu hissedeceksiniz.