Atik Valideden İnen Sokakta
İftardan önce gittim atik-valde semtine Kaç defa geçtiğim bu sokaklar bugün yine
Sessizdiler. fakat ramazan maneviyyeti Bir tatlı intizara çevirmiş sukuneti;
Semtin oruçlu halkı, süzülmüş benizliler, Sessizce çarşıdan dönüyorlar birer birer.
Bakkalda bekleşen fıkara kızcağızları Az çok yakından sezdiriyor top ve iftarı
Meydanda kimse kalmadı artık bütün bütün; Bir top gürültüsüyle bu sahilde bitti gün
Top gürleyip oruç bozulan lahzadan beri Bir nurlu neş’e kapladı kerpiçten evleri.
Ya rab nasıl ferahlı bu alem, nasıl temiz! Tenha sokakta kaldım oruçsuz ve neşesiz
Yurdun bu iftarından uzakta kalmanın gamı Hadsiz yaşattı ruhuma bir gurbet akşamı.
Bir tek düşünce oldu teselli bu derdime; Az çok ferahladım dedim kendi kendime:
Onlardan ayrılış bana her an üzüntüdür; Madem ki böyle duygularım kaldı, çok şükür.
